3 voor een tientje

donderdag 29 december 2016

Een aankoop is een stuk aantrekkelijker als je er korting op krijgt. Het hoeft niet eens een voordeel te zijn, de schijn van een meevaller is vaak al genoeg om mensen over de streep te trekken. Dat doet me denken aan dat verhaal over die marktkoopman die aardbeien verkocht voor € 3,25 per bakje of 3 bakjes voor een tientje. Veel kopers besloten dit buitenkansje niet aan zich voorbij te laten gaan en namen drie bakjes voor een tientje. Of het allemaal echt gebeurd is, weet ik niet, het lijkt me namelijk niet zo goed voor het vertrouwen in die koopman, maar ik ben geneigd het te geloven. Collectiviteitskortingen op de basisverzekering, waar massaal gebruik van wordt gemaakt, zijn immers ook een sigaar uit eigen doos.

Verzekerden zijn geen handelswaar

Aan al die zogenaamde collectiviteitskortingen erger ik me. De reden? Dat zijn er verschillende, maar om te beginnen is de zorgverzekering een uit de wet voortvloeiende verplichting. Dat is geen handelswaar en verzekerden zijn dat ook niet. De gedachte achter het bieden van een dergelijke groeps- of collectiviteitenkorting is dat wanneer een hele groep een bepaald product afneemt, dat product goedkoper kan worden aangeboden. Daarvan is bij een zorgverzekering natuurlijk geen sprake. Mensen gaan niet minder vaak naar de dokter omdat ze collectief verzekerd zijn en ook de zorgverzekeraar heeft geen administratieve voordelen omdat elke verzekerde, collectief of individueel verzekerd, hoofdelijk wordt ingeschreven en zorgkosten op persoon en niet op collectiviteit worden betaald en geregistreerd. Er is niets dat het geven van korting rechtvaardigt, behalve dan het belang van de verzekeraar zelf.

Gegijzeld

Om collectiviteitskortingen te kunnen bieden, wordt de premie eerst hoger dan noodzakelijk is vastgesteld om er vervolgens korting over te kunnen geven. Korting kan alleen gegeven worden op een premie die te hoog is vastgesteld. Dat de collectiviteitskorting bijgevolg niets oplevert, mag dan ook nauwelijks verbazing wekken. Het is vooral degene die de korting aanbiedt, die het voordeel heeft van de collectiviteitskortingen omdat mensen die denken voordelig uit te zijn, zo snel niet meer weglopen. Zij zijn gegijzeld in hun al dan niet via de werkgever aangeboden collectieve zorgverzekering.

Linkshandig?

Het kortingenfestijn is dermate succesvol dat er inmiddels 65.000 collectiviteiten in Nederland zijn waarin ruim de helft van de bevolking is ondergebracht. Lid van de hengelsportvereniging of voetbalclub? Korting! Actief volkstuinder? Korting! Linkshandig? Korting! Kortom, als je maar ergens bij hoort dan is er al snel een korting te bedingen. Het is zelfs mogelijk om met een groep mensen zelf een collectief te verzinnen om daarmee een korting te bedingen. Enfin, bij ons hoeft niemand een kunstje op te voeren om een voordeel te krijgen. Iedereen heeft bij ons dezelfde polis en dezelfde premie.

De zorgverleners zien je aankomen

Collectiviteiten zouden, zo zeggen voorstanders ervan, tot een selectieve inkoop van zorg voor de verzekerden van die collectiviteit moeten leiden. Het lukt de 9 zorgverzekeraars die nu de zorg voor hun labels inkopen al niet om op een voor hun verzekerden onderscheidende manier zorg in te kopen. Ik kan u zeggen, naar het jaarlijkse rondje zorginkopen door die 9 verzekeraars wordt door de zorgverleners bepaald niet met verlangen uitgekeken. De zorgverleners zien je aankomen als dat voor de 65.000 collectiviteiten zou moeten gebeuren. Dat die collectiviteiten feitelijk geen doel dienen, althans niet voor de verzekerde, is ook de minister duidelijk, zo liet zij onlangs weten. Zou dat dan betekenen dat de ministeries in die wijsheid zullen besluiten ook hun eigen collectiviteit vaarwel te zeggen?